Ιστορική ημέρα είναι η σημερινή για την Ξάνθη μα και ολόκληρη την Θράκη, μια και σαν σήμερα στις 7 Ιουνίου του 1967. μετά το πέρας της Γενικής Συνέλευσης του Ορφέα, πέφτουν οι υπογραφές και ξεκινά το μαγικό ταξίδι του Αθλητικού Ομίλου Ξάνθης, που ξεκίνησε ως ο συνδετικός κρίκος μεταξύ των δύο “κολοσσών” της πόλης Ορφέα και Ασπίδας και φτάνει σήμερα με την συμπλήρωση 59 χρόνων ζωής και βάζει πλώρη για την επέτειο των 60 αποτελώντας μια από τις λίγες ομάδες στην Ελλάδα με τόσα πολλά χρόνια συνεχόμενης παρουσίας στην Α’ Εθνική, και εδώ και μια τετραετία ο σύλλογος να κάνει προσπάθειες να αναγεννηθεί μέσα από τις στάχτες του
Το πρώτο καταστατικό του ΑΟ Ξάνθη, όπως δημοσιεύτηκε στο βιβλίο του Μπάμπη Κυρλίδη για τα 50 χρόνια της ομάδας
Σαν σήμερα λοιπόν στις 7 Ιουνίου του 1967 ορίζεται διοίκηση διορισμένη από το τότε καθεστώς να τρέξει την μεγάλη και ιστορική ένωση των δύο πολύ μεγάλων ομάδων της πόλης του Ορφέα και της Ασπίδας(είχε κάνει την δική της Γ.Σ. στις 4 Ιούνη) που μεσουρανούσαν εκείνη την εποχή με μεγάλες μάχες μεταξύ τους που ξεσήκωναν και συγκινούσαν το πλήθος. Οι ανάγκες όμως της τότε εποχής και το όνειρο της δημιουργίας μια ενωμένης ισχυρής ομάδας έκανε τους διοικούντες των δύο μεγάλων “εχθρών”, υπήρχε και ταξική διαφορά άλλωστε, να κάτσουν στο ίδιο τραπέζι και να προχωρήσουν στη δημιουργία του Αθλητικού Ομίλου Ξάνθης.
Ποιος να το περίμενε το μακρινό 1967 όταν έμπαιναν οι βάσεις για την ίδρυση του ΑΟΞ, ότι αυτή η ομάδα θα αποτελούσε το καμάρι της Θράκης, η “Βασίλισσα της Θράκης” όπως την αποκαλούσαν οι παλαιότεροι, και ακόμα και σήμερα όχι μόνο θα υπάρχει αλλά θα συμπληρώνει 59 χρόνια ζωής έχοντας ως παράσημο την επί 31 συναπτά έτη στην μεγάλη κατηγορία του Ελληνικού ποδοσφαίρου έχοντας και πέντε Ευρωπαϊκές παρουσίες αλλά και συμμετοχή στο μεγάλο τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας.
Ούτε λίγο, ούτε πολύ, από το 1967 μέχρι το 1985 η ομάδα παρέμεινε στην Β’ Εθνική, με όλες τις αναδιαρθρώσεις που είχε υποστεί η κατηγορία κι επωφελούμενη τα πρώτα χρόνια. Οι δυσκολίες ήταν μεγάλες, τα έσοδα λίγα, αλλά το γήπεδο του ΑΟΞ πάντα γεμάτο. Τα κιτρινόμαυρα του Ορφέα και τα γαλάζια της Ασπίδας, έβγαλαν το κόκκινο της Αοξάρας, που ένωνε κι ενώνει για πολλά χρόνια όλη την πόλη.
Μπορεί κανείς να γράψει τόμους για την ιστορία του μεγάλου ΑΟΞ, της ομάδας που τα τρία αρχικά της ακόμα και σήμερα συγκινούν, για ανθρώπους που έχουν ματώσει για αυτή την ομάδα, παράγοντες, παίκτες, προπονητές και φυσικά τους φιλάθλους της, αυτούς που αυτά τα 59 χρόνια ιστορίας ήταν πάντα εκεί για την ομάδα για την πόλη για τον Δημόκριτο που πάντα βρίσκεται εκεί στο αριστερό άκρο της φανέλα ακριβώς πάνω στην καρδιά.
Η επέτειος των 59 χρόνων βρίσκει τον ΑΟΞ στην Γ’ Εθνική όμως άπαντες στον σύλλογο, στην πόλη, το Νομό θέλουν στην επέτειο για τα εξήντα χρόνια να ξαναδούν το καμάρι της πόλης, της Θράκης και ολάκερης της Βορείου Ελλάδας να επιστρέψει στις επαγγελματικές κατηγορίες.
Θα κλείσουμε την αναφορά μας, με ένα γνωστό σύνθημα των Ελληνικών γηπέδων που ταιριάζει γάντι στην σημερινή ιστορική ημέρα για τον δικό μας τεράστιο ΑΟΞ. “Χρόνια πολλά αγάπη μου γλυκιά και στα 100 θα μαι πάλι εδώ να σου τραγουδώ”
